05.31.07

Tortola, BVI

Posted in Curacao at 2:20 pm by Soosh

Bram en ik gaan weer verhuizen. Nee, we gaan nog niet terug naar Nederland. We hebben besloten om nog een tijdje naar Tortola op de Britse Maagdeneilanden te gaan.
Aan de ene kant lijk ik wel gek. Na alles, de heimwee, de werkeloosheid, de extreme blutheid en alle andere ellende, stort ik me weer in een nieuw avontuur. En toch kan ik het niet laten, ik voel me als een avonturier, altijd opzoek naar iets nieuws, iets anders. Whatever, als het maar een beetje spannend is.

Natuurlijk heb ik ook geleerd van ons avontuur in Curacao, het heeft me een heel eind wijzer gemaakt over wie ik ben en wat ik wil. Deze nieuwe ervaring wordt ook echt heel gaaf, maar natuurlijk zijn dingen deze keer beter geregeld en heb ik bijvoorbeeld al een baan. Het is nog echt iets leuks ook. Ik voel me echt een lucky bastard.

Ik moet toegeven dat ik natuurlijk best met mezelf overhoop heb gelegen. Ik wil nog steeds gewoon naar huis. Maar als een goede kans op elk gebied zich aanbiedt, moet je daar ook zo objectief mogelijk tegenaan kijken. Dit is zeker weten een goede kans, dus na veel overleg hebben we besloten om het te gaan doen.

Leuk, cool, gaaf, tof en hip enzo. Natuurlijk ook spannend, nieuw, onwennig en ook echt wel gewoon doodeng. Ik ben nu 22, 23 over een paar weken en ik kan dit nu allemaal nog doen. Ik wil nu nog spanning en sensatie en avontuur en gekkigheid. Als ik eind twintig ben kan ik altijd nog huisje, boompje, beestje en al dat soort dingen doen. Nu kan ik nog vrij, blij en ongedwongen zijn.

De keuze was zwaar, maar ik ben trots op mezelf. Ik ga doen wat mij heel leuk lijkt, ondanks het feit dat ik er bang voor ben. Ik ga naar BVI, ik heb daar een leuke en uitdagende baan en ik ga er wat moois van maken! Watch me!!

Liefs
Soosh

05.23.07

Say what?

Posted in Curacao at 8:34 pm by Soosh

Vandaag ging ik rond lunchpauze es even wat te eten scoren. Dus ik loop langs de receptioniste en roep: ‘Tot zo!’ en op dat moment zei zij: ‘Oh! Ben je zwanger?!’ Haar meest embarrassing moment van de week was ongetwijfeld het moment dat ik verbaasd nee riep. ;)
Het heeft er bij mij voor gezorgd dat ik wat kritischer naar mezelf ben gaan kijken. Ik weet natuurlijk best dat er hier en daar wat overtollig vet meeblubbert, maar het boeit me eigenlijk verdomd weinig. Dus ik heb ongeveer een halfuurtje gedacht: ‘Goh, ik moet misschien nu toch echt maar es naar de sportschool.’ Daarna kwam er een minuut of 20: ‘Ik kan natuurlijk ook gewoon heel gezond gaan eten, voortaan alleen nog maar sla en vis enzo.’
En uiteindelijk kom ik altijd weer uit bij hetzelfde punt. Waar zou ik me in vredesnaam druk om maken? Ik vind mezelf prima zoals ik ben en als het je niet aanstaat raad ik je aan om de andere kant op te kijken.

Liefs
Soosh