04.30.06
Posted in Curacao at 11:29 pm by Soosh
Vandaag zijn Bram en ik, uiteraard met de digicam in de aanslag, naar Westpunt gereden. Willemstad ligt aan de oost-kant van het eiland en de lokale bevolking vind Westpunt dan ook een ongelofelijk eind weg. Mensen met wat meer geld, die in Willemstad wonen hebben soms zelfs een ‘vakantiehuisje’ in Westpunt. Maar goed, wij als eigenwijze Nederlanders zijn er toch even heen gereden, aangezien dat maar zo’n half uur tot drie kwartier duurt. Het was best mooi om te zien en gewoon sowieso leuk om es wat anders te doen dan thuis te hangen op een zondag. Het was erg warm vandaag, maar ja, het is immers Curacao, dus wat verwacht je anders. Uiteraard kan je in de gallery de foto’s bekijken die we gemaakt hebben. Vooral de blauwe lucht en het diepe blauw van de oceaan vallen op sommige foto’s op. Ik vind ze redelijk goed gelukt, aangezien ik nogal een prutser ben met een camera in mijn handen. Oh well, enjoy de foto’s!
Liefs
Soosh
Permalink
04.27.06
Posted in Curacao at 1:24 am by Soosh
Kijk, ik ben heus niet anti-kiddo ofzo. Als mensen hun kind een beetje fatsoenlijk opvoeden, kan dat kleine grut best schattig zijn op z’n tijd. Maar sommige mensen snappen er gewoon niets van ofzo. Vanavond was ik met Bram lekker uit eten, naast ons daalt een halve familie neer; twee zussen met elk 2 kids ofzo. De kleinste zat nog in een buggy en had een hele interessante manier om duidelijk te maken dat er meer eten in moest. Hup, scheur opentrekken, bleren, krijsen en dan vanzelf propte ma er een stuk pannekoek in. Hoe retarded ben je dan als ouder zijnde? Dan leer je je kind dus aan dat het vooral maar een grote scheur op moet zetten, moet gaan janken, krijsen en stampen als het wat te eten wil. Of iets anders for that matter. De nieuwe generatie Tokkies is tot leven gebracht denk ik dan. Hoewel Bram er een leukere opmerking over maakte: “Kijk, daar zijn de Tokkies dus om verhuisd!” Ik snap in ieder geval niet, hoe een weldenkend mens op zo’n manier met z’n kind om kan gaan. En dan als het kind wat ouder is, zo’n suf tv-programma die een kenau stuurt om het zooitje weer een beetje op de rails te sleuren gaan bellen. Of gewoon lekker wachten tot het kind voor de eerste keer in aanraking komt met de politie en het dan door justitie op laten lossen. Ik zal het misschien nooit gaan begrijpen, maar ik hoop dat er toch ook nog mensen zijn die wel de moeite nemen hun kind op te voeden.
Liefs
Soosh
Permalink
04.23.06
Posted in Curacao at 5:32 am by Soosh
..presenteer ik u, mijn gallery. Onder Pages staat heel mooi Gallery en daarin vind je allerlei albums. Op het moment staan er alleen nog maar foto’s van mijn katten en (ex)ratten in. Maar natuurlijk komen er binnenkort foto’s van het huis en van het eiland op te staan. Kortom; vanaf nu spam ik u niet alleen met teksten, maar ook met foto’s!
Liefs
Soosh
Update: Ik wil graag Wiebel (Joris) nog even hartelijk bedanken voor het voorstellen van de plug-in voor de gallery!!
Permalink
04.22.06
Posted in Curacao at 3:01 am by Soosh
Ik geloof dat het me toch eindelijk gelukt is. Ik had vandaag een afspraak met de directeur van een bedrijfje hier die nog mensen nodig had. Het bedrijf verkoopt doe-het-zelf-website pakketten en ze waren op zoek naar mensen voor sales/promotion. Na een zeer ontspannen gesprek met deze zeer interessante, vriendelijke en vooral ook zelf zeer ontspannen man, bleek dat het hem wel wat leek. Mijn taak is redelijk simpel, ik ga met een mooie introductie brief voor klanten langs bij bedrijven en bedrijfjes en vertel daar wat over het product. Een aantal dagen daarna bel ik het desbetreffende bedrijf nog eens op met de vraag of ze interesse hebben. Zo ja, dan maak ik een afspraak, ga er heen met een contractje en vertel eventueel nog wat meer over het product. Dit alles levert mij per verkocht pakket 50 gulden op. Dat lijkt belachelijk weinig, maar aangezien het minimumloon hier Fl 5,75, verdien ik dus als ik 1 pakket per dag verkoop al iets meer dan 8 uur werken voor minimumloon. En mijn hoop is natuurlijk dat ik een aantal pakketten per dag kan verkopen. Of dat realistisch is weet ik nog niet. ik heb van de directeur begrepen dat tot nu toe elk bedrijf dat benadert is ook een pakket gekocht heeft, maar eerst zien, dan geloven. Maar goed, momenteel heb ik geen baan, aangezien ik van het cafe ook al 2 weken niets heb gehoord en alles is beter dan niets lijkt me. Het geeft me ook mooi iets te doen op een dag, dus ik wacht het wel even af allemaal. Ik ben in ieder geval erg enthousiast, maar nog wel wat voorzichtig. Ik heb al wat pech gehad op het eiland, dus ik moet het denk ik eerst allemaal nog maar eens zien. Voorlopig is het allemaal positief; ik heb weer wat te doen overdag en het brengt geld op. Twee stappen de goede richting in..
Liefs
Soosh
Permalink
04.15.06
Posted in Curacao at 4:00 pm by Soosh
Jaja, na lang wachten, zo’n maand of 2, is het nu toch echt zover! De meubels zijn er! We hebben al redelijk wat in elkaar geknutseld. We hebben gister het bed in elkaar gezet, er staan al twee banken en een salontafel, de bureau’s en bureaustoelen zitten in elkaar. Dus langzaam word het wat! Maar er is nog genoeg te doen, de nachtkastjes moeten nog, de kledingkast, het logeerbed en ik ben vast nog wel wat vergeten 
Dus voorlopig zijn we niet klaar met knutselen. Binnenkort zal ik ergens even wat foto’s online zetten, maar ik wil eerst zorgen dat het een beetje af is. We hebben nu de meubels grotendeels staan, maar de meubels hebben we zo neutraal mogelijk gehouden. Dus ik wil snel zorgen dat er leuke kleurige kussens op de banken komen, wat vrolijke dingen aan de muur enzo. En op die manier proberen we er hier een beetje een gezellig huis van te maken. Het ziet er nu nog wat saai uit, maar dat komt wel weer goed.
Verder heb ik gister een echte tropische regenbui meegemaakt. Het water kwam met stralen de lucht uit donderen en we hadden spontaan lekkage. Niet heel dramatisch en ik denk dat stiekem de huizen er hier ook niet zo heel erg op gebouwd zijn.. al die regen. Het autorijden door de regen was wel heel apart. Ze hebben hier niet zoiets als afvoer enzo, omdat het gewoon te weinig regent om daar een heel systeem voor aan te leggen. Dus op sommige stukken van de ring bijvoorbeeld, stond het gewoon blank. Ik moest nog heel hard voor iemand remmen die spontaan achteruit ging rijden en ik gleed nog vrolijk een stukje door. De straten hier worden echt spiegelglad als het regent. Maar goed, we hebben het overleefd allemaal. En vandaag gaan we denk ik maar weer verder aan onze meubels bouwen.
Liefs
Soosh
Permalink
04.10.06
Posted in Curacao at 2:13 am by Soosh
Sjies zeg, zo blog je een week niet, zo blog je een paar keer per dag. Vandaag hebben Bram en ik op het strand gehangen. Bram heeft een prachtige rode kleur opgelopen, ik daarentegen ben volgens mij geen tintje wijzer geworden 
Het strand waar we waren was een stuk minder toeristisch dat het strand wat ik al kende, dus daarom ook een stukje minder druk. Dat is ook altijd wel een voordeel. Het uitzicht was best heel gaaf, achter ons een grote berg en voor ons HUGE veel oceaan. Wel raar om je te bedenken dat er, echt zo ver als je kan kijken en stiekem nog veel verder, alleen maar water is.
De weg erheen was ook wel gaaf. Vanuit Willemstad begint het nog met mooi asfalt, als je Willemstad uitrijdt beginnen er hier en daar wat gaten in het asfalt te vallen en toen we bijna bij het strand waren was het meer een gat met hier een daar een stukje asfalt. Wel tof om ff door wat minder bevolkt gebied heen te rijden. Het strand lag aan een soort van natuurgebied. Dus overal bordjes of de bezoekers het alsjeblieft netjes wilden houden enzo. Ik geloof dat we dat wel gedaan hebben.
Al met al een leuke dag. Ik heb weer wat meer van het eiland gezien en lekker een dagje op het strand chillen is altijd goed toch? Boekje mee, beetje zwemmen en een beetje in de zon liggen. Erg relaxt!
Liefs
Soosh
Permalink
04.09.06
Posted in Curacao at 6:52 pm by Soosh
Hasj en Wietje
Er leefde eens een arme hennepteler. Zijn naam was Rihuana. Hij had een heel bazige vrouw, Ma Rihuana. Ze hadden twee kinderen gekregen en die waren Hasj en Wietje gedoped. Wietje speelde met haar barbituraatjes en Hasj speelde met Stuff, zijn hondje en Morfientje, zijn kat. Pa Rihuana en Ma Rihuana hadden problemen, want zij hadden niets meer te eten.
“We moeten iets doen”, zei Ma Rihuana. Pa Rihuana snoof eens diep, maar wist niets te zeggen. Ma Rihuana bedacht een boos plan. Ze zouden met z’n vieren een tripje gaan maken in het bos en dan zouden Pa Rihuana en Ma Rihuana Hasj en Wietje achterlaten. Maar slimme Hasj had alles gehoord en stak snel een mesje in zijn zak.
De volgende dag gingen ze met z’n allen een tripje maken in het bos waar de wind door de bomen blowde. ’s Middags deden Hasj en Wietje een dutje en hun ouders gingen er met speed vandoor. Maar Hasj had met zijn mesje lijntjes getrokken in de sneeuw dus konden ze makkelijk de weg terugvinden. Ze durfden echter niet goed naar hun huis te gaan, dus besloten ze naar Opium en Omium te gaan. Deze zaten vredig op de canapé naar de LSD-speler te luisteren waaruit zojuist de hit klonk:Altijd rookt Kortjakje wiet
Midden in de week maar zondags niet.
Zondags neemt zij heroïne
met een snuifje cocaïne
Altijd rookt Kortjakje wiet
Midden in de week maar zondags niet.
Toen Opium en Omium hun kleinkinderen zagen, begroeten ze hen uitbundig. “High”, riepen Opium en Omium.
“High”, riepen Hasj en Wietje terug terwijl ze een cracker aangeboden kregen. “Hoe gaat het”, vroegen Hasj en Wietje beleefd.
“Ach je weet hoe dat gaat hè, drug, drug, drug”, antwoorde Omium.
“Hebben julie honger?”, vroeg Opium.
“Jaaaa,” riepen Hasj en Wietje.
“Laten we gaan chinezen.”
“Goed” zei Omium. “ik coke wel.”
De volgende dag werden Hasj en Wietje weer thuis gebracht. Pa Rihuana was blij maar Ma Rihuana niet. Toen ze later weer een tripje gingen maken in het bos, lette Ma Rihuana extra goed op Hasj zodat hij geen lijntjes kon trekken met zijn mesje. Toen ze weer achterbleven waren ze verdwaald. Plotseling hoorden ze een vogeltje dat floot: “Wiedewiedewied”.
Ze volgden het vogeltje en kwamen bij een huisje dat helemaal was gemaakt van coke. Zoveel coke hadden ze nog nooit bij elkaar gezien en begonnen dan ook meteen te snuiven. Maar terwijl ze bezig waren, werden ze bespeed door een boze h-xtc die in het huisje woonde. “Sniffel, snuffel, snuifje, wie snuift er aan mijn huisje?” De h-xtc kwam naar buiten en zei met een lief stemmetje: “Kom maar binnen, daar heb ik lekkere space-cake voor jullie”. Maar intussen kickte de h-xtc maar al te erg op Hasj. Na een tijdje zaten Hasj en Wietje helemaal stoned bij de h-xtc aan tafel. De h-xtc wilde Hasj en Wietje nu coken. Ze konden niet meer ontsnappen.
“Hennep, Hennep”, riep Hasj.
“Stick”, riep Wietje. Wietje moest in het coke-hok gaan kijken of de temperatuur al high genoeg was, maar ze zei tegen de h-xtc dat ze het niet goed kon zien. De h-xtc ging nu zelf kijken.
Wietje duwde de h-xtc snel in het coke-hok en deed de deur dicht. “Hennep, Hennep”, schreewde nu de h-xtc, maar Hasj en wietje gingen er met speed vandoor. Ze staken het huisje achter zich in brand. “Crack”, zei het huisje.
Het wiedewiedewied-vogeltje wees hen nu de weg naar hun eigen huis. Onderweg kwamen ze rookkapje en sneeuwwietje tegen die juist een tripje maakten. Toen ze thuis kwamen was Pa Rihuana heel bl-high en Ma Rihuana was aan een overdosis bezweken.
Permalink
Posted in Curacao at 4:13 am by Soosh
Natuurlijk zijn er tussen Nederland en Curacao echt vet veel verschillen. Maar je vindt als je even kijkt ook wel overeenkomsten. Je hebt hier bijvoorbeeld net als in Nederland bumperklevers. Heerlijk om te zien hoe mensen achter het stuur bijna ontploffen als je 20 km per uur langzamer gaat rijden dan de maximumsnelheid, puur omdat ze op je bumper hangen.
Daarnaast vond ik het heel grappig dat (net zoals in Hilversum) de kraan in de badkamer bij een bepaalde hoeveelheid water piept. Dat geeft je toch weer een beetje het gevoel dat je thuis bent. Echt thuis.
Daarbij zijn de cassieres die je overal en nergens vind, net zo ongeinteresseerd als Nederlandse cassieres. Ze kwakken de producten langs de scanner en dan moet je betalen en vooral zo snel mogelijk ophoepelen. Lachende cassieres zijn waarschijnlijk schaars
Wat ook een overeenkomst is, of iets wat verdomd dicht in de buurt komt, is het percentage Nederlanders hier. In Nederland heb je veel allochtonen, dus niet iedereen in Nederland is ‘native’. Hier heb je de Antilliaanse natives en een enorme hoeveelheid Nederlanders. Er zijn natuurlijk veel toeristen uit allerlei landen, waaronder Nederland, maar er zijn ook veel Nederlanders die hier zijn komen wonen.
Dat zijn de overeenkomsten die ik me zo even snel kan bedenken. Misschien zijn er nog wel meer van stereotype-overeenkomsten. ‘Alle managers worden overbetaald!’ enzo, maar dat weet ik niet.
Ik denk dat ik me heel stiekem, heel soms, een heel klein beetje thuis begin te voelen hier. Toch blijf ik Nederlander in hart en nieren. Geef mij maar een lente met regen, een zomer met zon, een herfst met storm en een winter met sneeuw. Het is wel een leuke afwisseling om hier in Curacao rond te hangen voor een jaartje ofzo. Zien hoe mensen aan de andere kant van de wereld leven op z’n klein eilandje. Het heeft (wederom stiekem!) wel z’n charme.
En dat was het weer voor deze keer, kindertjes!
Liefs
Soosh
Permalink
04.01.06
Posted in Curacao at 10:02 pm by Soosh
Vandaag zijn Bram en ik weer eens wezen shoppen. Binnenkort komen hopelijk onze ikea-meubels aan en dan is het wel fijn als je tegen die tijd enigszins compleet bent. Dus we hebben vandaag een TV en een home-theater set aangeschaft. De apparaten hier zijn allemaal een stuk goedkoper dan in Nederland, dus we waren niet eens heel erg veel geld kwijt. Hier betaal je voor de standaard maat TV (iets groter dan ‘klein’) 185 gulden, dat is minder dan 100 euri. Anywayz, ik ben blij! Dvd’s schijnen hier redelijk duur te zijn, maar bij de videotheek kan je een dvd’tje huren voor 5 gulden en dan moet hij na 2 dagen terug. Dus vanaf nu kunnen we sowieso lekker dvd-tjes kijken en als we iets van een kabelaansluiting scoren binnenkort hebben we ook een aantal amerikaanse zenders!
Liefs
Soosh
Permalink